Atmozfears draait inmiddels bijna 15 jaar mee in de hardstyle-scene en zag het genre in die periode flink veranderen. In de nieuwste aflevering van PLAFONDDIENST – De Hardstyle Podcast gaat Tim uitgebreid in op de huidige staat van hardstyle. Hoewel hij benadrukt dat er kwalitatief genoeg goede muziek verschijnt, mist hij één belangrijk element: authenticiteit.
LEES OOK: ‘Gehoorbescherming is belangrijker dan ooit’
“Ik hoor zoveel noise dat ik de pareltjes heel moeilijk kan vinden”, vertelt Atmozfears. Volgens hem is de kwaliteit van nieuwe producties absoluut niet slecht, maar ontbreekt er steeds vaker een herkenbare identiteit. “Vroeger hoorde ik letterlijk één milliseconde van een plaat en wist ik meteen wie het was.”
“De saturatie binnen hardstyle is iets dat mij bezig houdt”
Als voorbeeld haalt hij Dual Damage aan. Het duo brak door met een sterk eigen geluid, maar volgens Atmozfears zie je vervolgens dat anderen die richting snel overnemen. “Dan hobbelt de hele hardstyle-scene erachteraan van: ‘Dat is nu de stijl, dus wij gaan het ook maar doen.’ Dat vind ik zo jammer.”

Volgens Tim ligt het probleem breder dan alleen de muziek. De artiest zelf, branding en online zichtbaarheid zijn steeds belangrijker geworden. “Het draait meer om de artiest dan om de muziek zelf”, stelt hij. “Ik vind het gewoon heel zonde dat de muziek niet meer de hoofdrolspeler is. Soms voelt het alsof ik in een fabriek sta”
Meer experimenteren: “Alles zit goed in elkaar, maar als fan wil je ook wat nieuws”
Opvallend genoeg kijkt hij muzikaal met veel enthousiasme terug op de coronaperiode. Festivals vielen weg, commerciële druk veranderde en artiesten kregen volgens hem opnieuw ruimte om te experimenteren. “We waren weer aan het proberen en experimenteren”, vertelt Tim. Rond projecten als Qlimax – The Source ontstonden langere tracks, vreemde structuren en muziek die niet per se ontworpen was om direct binnen enkele seconden te scoren.
Volgens Atmozfears speelt ook de huidige consumptie van muziek daarin een rol. Tracks moeten snel indruk maken en concurreren met korte aandachtsspannes en algoritmes. Een plaat als ‘In The Cold’ duurt bijna vijf minuten, terwijl hij juist dat soort muziek graag vaker zou maken. “Ik wil heel graag nog meer dat soort dingen maken, verhalen vertellen”, legt hij uit. “Maar commercieel gezien, heeft het niet echt heel veel zin.”
Atmozfears over de toekomst: “Gewoon een beetje risico durven nemen”
Zelf weigert hij die zoektocht volledig los te laten. Voor Tim hoeft (euforische) hardstyle dan ook niet simpelweg ‘terug te komen’. Het genre moet verder. “Ik zoek gewoon iemand die mij op hete kolen kan zetten”, aldus Atmozfears. Iemand die hem opnieuw laat denken: “Holy shit, what the fuck gebeurt hier?”
De nieuwe PLAFONDDIENST met Atmozfears is nu te beluisteren op alle bekende platformen. De aflevering wordt afgesloten met de boodschap: 2027 wordt het jaar van hardstyle. Ben jij het hiermee eens?
Beeldmateriaal via Atmozfears

