Ik voel dit jaar meer dan ooit dat ik me een beetje in mijn eigen, grijze gebied begeef als het gaat om muziek. Aan de ene kant maak ik me inmiddels al jaren hard om te zorgen voor een signature sound en probeer ik mijn eigen pad te bewandelen omdat dat me heeft gebracht waar ik nu ben, en aan de andere kant voelt dat af en toe een beetje als “eenzaam zweven tussen de hokjes in” die Hardstyle inmiddels rijk is.
LEES OOK: Intents Festival en Monster slaan handen ineen voor energieke festivalbeleving
Ik ben geen TikTok-kijkcijferkanon, bevind me voor mijn gevoel ergens in het segment tussen nieuweling en gevestigde mainstage artiest, en kan me vandaag de dag lastig vinden in het gros van de muziek die onder de noemer “raw hardstyle” gereleased wordt. (Nu hoeft dit natuurlijk ook niet, maar zo’n gevoel brengt op de lange termijn wel effecten met zich mee op het gebied van creativiteit en productiviteit).
Tussen nieuweling en mainstage
Het vasthouden aan maken wat je zelf tof vindt is vooral goed vol te houden als wát je maakt ook goed aanslaat bij de luisteraar. En ondanks dat ik enkel dingen release die ik tof vindt kan ik wel degelijk aan het twijfelen raken als ik om mij heen zie “wat werkt”.
Wanneer de jongere generatie (en ja, inmiddels bijna 32, dus ik durf dat wel zo te noemen) sneller enthousiast wordt van kloenk-, zaag-, krach- of regenboogkicks, kan dat soms best demotiverend werken. Vooral omdat ik me daar gewoon moeilijk mee kan identificeren. Uiteraard zonder iets af te doen aan die generatie of mijn lieftallige collega’s die zich juist in deze sound hebben gespecialiseerd.
Deze móést ik even voelen
Gedurende dit jaar is er echter wel een knop omgegaan die eigenlijk zorgde voor een switch van overdenken naar “gewoon dóén”. Voelt het goed en vind ik het tof? Releasen.
Mede dóór die switch heb ik ervoor gekozen om met “For You, The World” de wat meer melodische, emotionelere en misschien zelfs wat melancholische kant van mijn muziek naar de voorgrond te brengen. Na tracks als “Strength” en “Aureum” brengt “For You, The World” nu voor mij persoonlijk een gevoel teweeg dat ik niet alleen mistte in de hardere kant de scene, maar ook dat ik zelf “nodig” had.
En ja, er komt uiteraard nieuwe Element muziek aan die absoluut lomper is en waarbij van gevoel aanzienlijk minder sprake is omdat eventuele zachtaardige emoties ruimte moeten maken voor uit de kluiten gewassen drive met korstige kicks. Maar deze móést ik even voelen.
Voor jou, de wereld
Op de dag van deze release ben ik exact 6 jaar geleden uit het ziekenhuis ontslagen na mijn COVID-perikelen. De tijd gaat verder en heelt gelukkige de nodige wonden dus ben ik er eigenlijk nog zelden mee bezig, maar tóch blijf ik me op dankbare wijze bewust van het feit dat het allemaal heel anders had kunnen lopen. Op de dag van ontslag zag ik even vóór mijn vertrek, weliswaar volledig in bijpassende COVID-drip (lees: een soort Monsters & Co. Outfit), mijn vriendin die op bezoek mocht komen voor het eerst sinds weken.
Over de jaren is mijn lichtvoetige respons “Voor jou, de wereld” bij menig vraag of verzoek vanaf haar kant inmiddels opgenomen in mijn vocabulaire meubilair, en merk ik dat gedurende die jaren, die woorden steeds meer betekenis hebben gekregen. “For You, The World” is een auditief dankwoord naar haar, en een ieder die in de afgelopen 6 jaar hebben bijgedragen aan mijn gevoel van dankbaarheid en mijn leven maken tot wat het is, waaronder dus alle fans en luisteraars.
Deze is voor de liefde.
For you, the world.
Element’s – For You, The World is nu te beluisteren via alle streamingsplatformen.
